ΣΑΛΩΜΗ

Η “Σαλώμη” είναι ένας μονόλογος που συνδυάζει την αφήγηση, την παρατήρηση και την προσωπική ιστορία από έναν άλλο κόσμο, ως τελευταία εξομολόγηση του πολυτάραχου παρελθόντος της ηρωίδας, αλλά και της δύσκολης καθημερινότητας που αντιμετώπισε ως τρανς άτομο στην ελληνική πραγματικότητα. Η “Σαλώμη” καταγγέλλει την ελληνική κοινωνία, την πολιτική, την εκκλησία και την δικαιοσύνη, διεισδύοντας σ’ έναν κόσμο τραγικό, σκληρό, γεμάτο πίκρα και αυτοσαρκασμό. Ως άνθρωπος η “Σαλώμη” ονειρευόταν μία ζωή ήρεμη, που δεν θα γινόταν αντικείμενο εκφοβισμών και βίαιων παρενοχλήσεων.